Bir vakit gelir hayatınıza tesadüfen biri girer. Öyle güzeldir ki bu tesadüf üzerinden ne vakitler geçerse geçsin o biri hayatınız da olmasa dahi onu hatırlatan en ufak bir şeyde içiniz burkulur,dudaklarınız da kırk bir tebessüm ruhunuz da naif bir sızı oluverir. Ama en acı olanı da bunların hiçbirinden o birinin haberi dahi olmamasıdır tıpkı şu an yazdığım bu satırlardan olmadığı gibi '
Çoğunluğunun kalbinde sevgi ve huzur vardır ama ben elimi sol tarafıma götürdüğümde sadece yaşadıklarım yüzünden örülmüş bir duvar var bunun sebebi kimse değil sanırım. Bunun sebebi benim. Sevgisizliği kaldırabiliyorum ama duvarlarımın arasında yığılıp kalıyorum'