İnsan her daim sahip olamadığı hayatlara imrenir,onların hayatlarına sahip olabilmeyi dilerdi.İnsanlar,ne dilediğine dikkat etseler iyi ederlerdi çünkü hiçbir şey göründüğü gibi değildi.
Aşk insana tüm sınırlarını,erdemlerini ve kararlarını unutturabilecek kadar güçlü bir duygu muydu?
Öyleyse bir insanın kendini aşkın ellerine bırakması aptallık değil miydi?
Böyle bir şey miydi aşk?
Hiç bilmediğim,hiç tatmadığım o duygu dünyanın en güçlü görünen insanını bile dizlerinin üzerine düşürebilecek kadar acımasız mıydı?