Koca kentin sokakları mutsuz, hüzünlü insan yüzleriyle doluydu. Bu yüzlerdeki mutsuzluk, gittikçe artıyordu. İnsanlar birbirlerinin yüzüne sevgiyle, dostça bakmayı bile unutmuş gibiydiler. Bütün gözler, afişlerdeydi, vitrinlerdeydi. Korku içindeydi bu insanların yüzleri.
Yazgım beni yerden yere vurmaktan vazgeçmiyor hiç.
Dayanılmaz acılar çekiyorum kimi zaman ve uzakta bir ışıkçığım yok ...
Kendim için bir şey beklediğim yok artık,
insanları da sevmiyorum ... Uzun süredir hiç kimseyi sevmiyorum ...
Kitaplarla, resimlerle, güzel şeylerle dolu olan, insanların alçak sesle konuştukları, kendilerinin ve düşüncelerinin temiz olduğu bir havayı solumak istiyorum.
Yüksek ideallerden yoksun olan toplum zorbalıkla, kaba bir sefahatle ve ikiyüzlülükle çeşitlendirilmiş cansız, anlamsız bir yaşam sürdürmektedir. Namuslular kıt kanaat geçinirken, namussuzların karnı tok sırtı pektir