Bu ölümün geride kalanlarda yarattığı olası nakil ve görev değişiklikleri ile ilgili düşüncelere ek olarak, yakından tanıdığı birinin ölüm haberini alan herkesin daima hissettiği '' ölen o, ben değilim '' duygusundan kaynaklanan bir sevinç vardı.
Ünlü bir ressam bir restorana girer ve oturur. Tabi garsonlardan bir tanesi hemen tanır ve: "efendim Bi portremi çizer misiniz" der. Tabi ünlü ressam hemen çizer. Resmi uzatır ve: "binlira alayım" der. Garson şaşkınlıkla "beş dakikanızı almayan Bi şey binlira mı istiyorsunuz" der. Ressam "yooo beş dakika değil 30 yıl artı beş dakika" der... (hayatta en kıymetli şey tecrübedir)