Bende bir bıçakla gölgemi kessem, bu lanetli ruhtan kurtulabilir miyim?
Lanetli ruh, diyorum ama gülemiyorum. Burada, büyük bir yangının içinde, bütün dünya sanki bu eskimiş dolaplardan, bu boyaları çatlamış duvarlardan oluşmuş ve ben kendimi öldürüyorum, kendimden kurtulmak için, yapacak başka hiçbir şey bilmediğim için..
" Güzel kalan yaralar vardır. Sen de benim ancak izi belli olan, zaman zaman yanlış bir dokunuş ya da mevsimsiz bir yağmurla sızlayan ama hep güzel kalan yaramsın."
Sevmeyi bilmediğim doğru ama özlemeyi ve hissetmeyi bildiğimi sanıyorum. Buradayım, yağmur yağıyor ve anlayabildiğim, kendim hakkında sözcükler halinde belirginleştirebildiğim tek şey bu.