Âh yaktık şu mübârek vatanın her yerini
Saçtık eflâke kadar dûdunu, âteşlerini
Kapadı gözde olanlar çıkacak gözlerini
Vatanın bağrına düşman dayadı hançerini
Yoğimiş kurtaracak bahtı kara mâderini
Bir zaman âlem-i ikbâlde sultân olduk
Câmi’-i âlem idik şimdi perîşân olduk
Âh bir kan içenin keyfine kurbân olduk
Vatanın bağrına düşman dayadı hançerini
Yoğimiş kurtaracak bahtı kara mâderini
Namık Kemal
Sevr, Anadolu'ya yönelik dış dinamikle oluşmuş bir dayatma ve tezdi, Misak-ı Milli Anadolu'nun yani yüce Türk Milletinin iç dinamiğiyle oluşmuş bir anti- tezdi. Lozan ise bu ikisi arasındaki mücadele sonucu oluşmuş bir sentez oldu. 300 yıldır dış dinamikle ve dayatmayla şekillenen imparatorluğun onurunu, Mustafa Kemal Paşa bir sentezle kurtardı. Bu kurtuluşun daimi ve kalıcı olması için de Cumhuriyeti ilan etti, Türkiye Cumhuriyeti Devletini kurdu.
Türk Milleti bu durumu iyi idrak etmeli ve bu emanete tavizsiz bir şekilde sahip çıkmalıdır.
"EĞİLMEZ BAŞIMIZA TAÇ YAPTIK HÜRRİYETİ,
ZAFERLE KALBİMİZE YAZDIK CUMHURİYETİ"
Seküler milliyetçiliğe gavatlığa meylettiğinden, muhafazakâr milliyetçiliğe ise muhafaza edecek bir şey kalmadığından beriyiz. Hamdüsenâ tanım itibâri ile "milliyetçiliğe" düşmanız ki inandığımız şeyi amasız fakatsız ön eksiz "Türkçülük" olarak tanımlıyoruz.
"Ettik o kadar ref-i teayyün ki, neşati
ayine-i pür-tab-ı mücellada nihanız."
Neşâtî
"Sakıt idare, korkunun ve suçun birbirine kenetlediği bir intifa çetesiydi. Çete kanunlarıyla yaşadılar ve hüküm sürdüler. Çalmak, servet yığmak onlara yetmezdi. Fakirin alkışı, duası ve gözyaşı da lazımdı. Cemiyetin ve rejimin hakiki mesnedi olan bütün bir orta sınıfı ezdiler. Adeta ortadan kaldırdılar. Cemiyetin geleceği olan ve asıl hayatını tanzim eden aydına ise ne orduda ne sivil hayatta tahammülleri vardı."
