"Her özgür devlette, yasa her şeyden önce halkın ve bireyin özgürlüğünü, iktidar sahiplerinin otoritesine karşı korumalıdır. Halkın iyi, yöneticinin ise yozlaşabilir olduğunu varsaymayan her kurum kötüdür."
Devletin üyeleri, devletin eylemlerinde taraflı olduğuna bir kez ikna olduklarında, otoritesini meşru kabul etmeye dair daha önce hissettikleri yükümlülüğü hissetmezler. İşte o an devrimci bir çağdan önce gelen eleştiri dönemlerinden birinin başlangıcıdır.
Halkını siyasî özgürlüğünden mahrum etmek, onu istikrardan mahrum etmektir; çünkü yarınından ne bekleyeceğini bilmeyen insanlar, gönüllü bir bağlılıkla bağdaşmayan korkuların avı olurlar.