kulaklarım kanıyor jose,
kanıksadığım herkes haklı çıktılar,
ben hastayım.
teorize edilen temennileri tırnak içinde kullanmaktan yoruldum,
bu tahtı buraya kim koymuşsa bir ayağı eksik jose.
künyemi çoktan bağışladım sana,
deniz fenerleride hastalanmaya başladılar
okyanus olmak için kaçan denizlerin peşinden.
yüzümde
nihalistan bir keder durmadan kalbime dolanıyor,
ben ise en çok burada susmayı öğrendim
sesimin kemikleri tek tek kırılana dek...
(Diljin Kovexi)