Sizler de okudugunuz kitaplari oradaki karakterleri rüyalarınızda görüyor musunuz? Ben boyle bir seyi ilk defa yasadigimda yüzyıllik yalnizliği okuyordum( badem agaclarinin yapraklarini döktügü ve jose arcadio buendia nin öldüğü sahne...tam o badem agacinin üzerindeydim) sonra ivan ilyiç'in ölümünü okuduğum vakitler öldüğünü kabullenemeyip sayiklayarak uyanmistim...ve dün gece şu an okuduğum körlük kitabındaki doktorun karisi karakteriyle butunlesmis ve katil olmustum...kendime daha yeni gelebiliyorum....katil olmuştum ve bu iğrenç bi histi ama bi o kadar da boşluk...
Her gün odamda oturuyor, kitap okumaya çalışıyordum. Bir tek harfini bile fark etmeden sayfaları çeviriyor, bazen, dikkat etmeye azmederek baştan başlıyor, fakat birkaç satır sonra gene zihnimin başka yerlerde dolaştığını görüyordum."
"Çünkü bu hayatta ne yaşanıyorsa
ne geç ne de erkendir.
Her şey, olması gerektiği vakittedir.
Sadece ne olursa olsun
vakit, umudunu yitirmek için çok erkendir..."