Vermek, hele ki hayattan vermek zordu, bilirim.
Oysa zorluğun altındaydı çoğu zaman güzellik.
Hayat lirik bir şiir gibiydi bazen,
Kahvesine kafiyeler damlatılan,
Acı bir Türk kahvesinden farksız,
Ne yolu belli ne sonu; suyun aktığı gibi tarafsız.
Ayıcılar geçti, mağlup insanlar geçti
Rüyalar darmadağındı şarkısı-beyaz
Sonra dalgalar geldi dile
Sonra bir mavilik aldı her yerimizi;
Nasıl hatırlıyorsan dünyayı öyle…