Lavinia
@Renb
Karanlık etrafımı kapladığı zaman bir mum yakacağım..
10 Nisan 1999
7 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Ağlama Ana
Ağaçların sessizce dalgalanan yaprakları,
Usul usul akıp giden nehrin suları...
Güneşin doğuşu ile başlayan sabahların,
Yaralı canların ölümü ile son bulan gecelerin...
-
Kuşların cıvıltılarının acıya boğulması,
Sessizliği bozanın bir anne olması,
Sessizliğe gömülenlerin ise bakışları,
Kazma ve kürek tutan kaba ellerde...
-
Getir ana, toprak unutmadı daha
Kucağında duran beyaz tenliyi,
Kara saçlıyı, temiz yüzlüyü...
Masum yüzlü duran evladı.
-
Ağlama ana, gözyaşlarınla ıslatma toprağı.
İçinde duran beyaz tenli, ayaklandırır toprağı.
Kader derler, gömer giderler.
Sen gitme ana, yalnız bırakma evladı.
Dağınık saçlı, karışık akıllı bir kadınım ben
Eminim sert zemine attığım adımlardan ben
Lakin bir yol var, sorgulatıyor kendisini bana
Kararsız kalıyorum, korkutuyor karanlık kendisini bana
...
Parmağımda görünmeyen düğüm, bana ait
Karşımda duran ise kör kalmış bu düğüme
Kabalaşıyor ona karşı olan sevgim ve nefretim
Aynı yürekte duran bu iki his, umursamaz bir hâl alıyor zamanla.