Sanırım Şili Edebiyat'ından okuduğum ilk eser olabilir. Konusu bakımından dikkatimi çektiği için okumayı tercih ettim. Açıkçası anlatım tekniği, gerçekliği ile etkileyen, düşündüren bir kitap oldu. Yazar hem gazeteci hem de hukukçu bir kimliği sahip. Kitabında ise Şili'nin diktatörlük dönemlerinde basın ve halk nezdinde çok dikkat çeken ve sansasyonel cinayetler işleyen kadınların hikayelerini görüyoruz. Cinayetler üzerine tartışmamız gereken konu ise bu cinayetlere kadınları iten sebeplerin neler olduğu, yargılama aşamasında hem basın hem de halk nezdindeki tepkilerin yargılama aşamasını nasıl etkilediği, sonrasında ortaya çıkan nedenlerin getirdiği değişim ortamı, kadınların toplumdaki yeri, işledikleri cinayetler bakımından haklılıklarının varlığı üzerine tartışmalar gibi.. Anlatılan hikayedeki olayların gerçekliğini ispat amacıyla o döneme ait fotoğraf ve gazete küpürlerinden faydalanılmış. Ayrıca işlenen cinayetler öyle seri katil şeklinde değil, aksine kadınları o cinayetleri işlemeye iten sebeplerin olduğu gerçek hikayeler. Hukukçu kimliğim ile değerlendirmek gerekirse yeryüzünde cinayetin en adi suç olduğunu düşünüyor ve herhangi bir şekilde affının mümkün olmaması gerektiği düşüncesini benimsiyorum. Ancak bazen de insan öyle bir haleti ruhiyette olur ki gideceği tek yol bir insanın hayatını sonlandırmak başka bir şey olmaz. Altında yatan her ne sebep olursa olsun cinayet en adi suçtur yeryüzünde ve kötülüğün de kaynağıdır. Bu kitaptaki cinayetlerde de altında yatan bir sebep var. Yargılama sürecinde ve basın nezdinde tartışılan sebepler.. Daha fazla açıklama yapmak isterim ancak ezcümle kitabın okunulmasını tavsiye eder, sebepler üzerine medeni bir şekilde tartışılmasını temenni ederim..

1000Kitap