Tukama
@Reso
Ey belleğim, silinmen gerekecek, silinmen,
donmuş camlardaki buğu gibi;
izimizin hiç kaybolmadığı çölde
bir tohum olacaksın sen olsan olsan!
Ey ölüm, yaşayacağım ben ak kağıt
bağışlayıncaya kadar beni,
...
Bir gün gelecek, olacağım ben sadece
bir rafta unutulmuş ince bir kitap.
Sevinçleriyle, acılarıyle kaderim
örecek sessizliğini kara sözcüklerden.
Ey Vladimir İliç, yardım edilebilir mi insanoğluna?
Boşuna bunu sana sormam.
Karanlık daha karanlık olur yeni bir çağın eşiğinde,
geceler daha derin.
Ben bu dünyanın vadilerinde hiç bir karşılık duymam.
Boşuna otururum burada ve beklerim görünmesini bir şeyin
ne zamandır, ama hiç bir şey kıpırdamaz.
Sadece resmin başını eğer ve kederli gözlerin bir şeyler
' söylemek ister aradabir.
Bir de senin dev gibi eserin.
...
biliyordun, Düşünce kan dökücü, Düşünce iyilik, ama iyiliği
istediği için kan dökücü,
insanoğlunun ilk günahıyla, lekelerini yenen güneş gibi,
savaşmak zorunda olduğu için kan dökücü,
karanlıklar taşıyan her çağın içine sinmiş kötülüklerle
savaşmak zorunda olduğu için kan dökücü.
....