Öğret bana bazı sözleri demeyince ölmemeyi
İçten içe yanıp dumanını göstermemeyi Bir bakışla devrilmemeyi bir sözle delirmemeyi
Bir çiçeğin usulünce sözünü kesmeyi Allah bes baki heves.
Söz bir kemik peşinde ben
Nerde bir kafiye içinde ben
Duruyorum denizin önünde şaşkınlıkla Asası kaybolmuş biçimde ben
Nasıl anlatayım kendimi biraz hiçim de ben
Dil tutulmadan söylenmeyen o kelime Allah bes baki heves.
Kim bilir beni yoksul şiirlere yazdığını
Ruhuma üfelenen nefesi benden alıp
Öyle rüzgarlara verdiğini onu
Gençlik yaralarını sağaltan o kelimeleri
Ceplerinde götürüp dağıttığını kimsesiz sokaklara
Baktın ve durulmayan o içi bana kattın.