Bazı yalnız adam kuralları geliştirdi; şuna benzer bir şey:
1. Hiç kimselere inanma. Hergeleler peşinde.
2. Çeneni kapalı tut. Kendini ateşe atma.
3. Kulaklarını açık tut. Biri açık verince hemen yakala ve bekle.
4. Herkes orospu çocuğudur, sen ne yaparsan yap, hak ediyorlardır.
5. Her şeye dolaylı yoldan yaklaş.
6. Hiçbir zaman, hiçbir konuda, hiçbir hatuna güvenme.
7. Paraya inan. Herkes onu ister. Herkes onun için ruhunu satar.
Savaş, en azından başlangıçta, başkalarını ilgilendiren bir şeydi. Biz, ben, ailem ve dostlarımız tribünlerdeydik deyim yerindeyse; epey de heyecanlıydı. Nasıl ki savaş hep başkasını ilgilendirirse, ölen de hep başkasıdır. Fakat gel gör ki, bu da doğru çıkmadı! O feci telgraflar sinsi sinsi, kederli kederli gelmeye başladı, herkesin kardeşiydi ölen. Biz burada öfkeden ve patırtıdan on bin kilometre uzaktaydık, ama bu bizi kurtarmıyordu.