Içindeki yalnızlık zehri, yalnız olmayanlara duyulan, insanın içini kemiren imrenme uçup gitmişti; benliği tertemiz, taptazeydi, bundan emindi. Kendini sınamak üzere eski bir nefreti buldu çıkardı ve nefretin uçup gitmiş olduğunu gördü.
"Yalanın bazen iyilik olsun diye kullanıldığını biliyorum. Ben yalandan iyilik gelebileceğine inanmam. Doğrunun keskin acısı geçebilir ama yalanın insanı ağır ağır kemiren ıstırabı hiçbir zaman yok olmaz. Her zaman kanayan bir yaradır."
Temiz bir kesik daha hızlı iyileşir derler. Benim için sadece pulların zamkıyla bir arada tutulan ilişkilerden daha hazin bir şey yoktur. Bir adamı işitemiyorsan, ona dokunamıyorsan, en iyisi bırak gitsin.