Uyandı uyuyan güzel,
Firar etti Rapunzel,
Prens de yok şövalye de,
Beyaz atlar da efsane,
Aç kollarını kendim,
Ben geldim,
Demir alıp gidelim.
Kime ne nereye,
Denizin derinliklerine,
Ormanın güzelliklerine,
Korku değil sevgiyle,
Hayatı keşfetmeye!
Canım çok şey anlatmak istiyor ama yorgunum. Beynim yorgun, bedenim yorgun, bunca şeyi affeden kalbim bile yorgun artık. Heveslerim yorgun, iyimserliğim yorgun, konuşarak anlaşmaya olan inancım bile yorgun. Benden geriye mecalsiz bir şey kaldı sadece.