sena
@RocknrollaS
212 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
En uzun sürede okuduğum kitap... Kitap okuyamama döngümün bu kitaba denk gelmesi çok kötü oldu. O kadar yük oldu ki kitap 20 gün 200 sayfa bir gecede 250 sayfa okutarak bitirdim, artık özgürüm..
"Din halkın afyonudur." sözünü çok etkili şekilde açıklayan bir eser olmuş. Benim gözümde Hasan Sabbah insan sarrafı bir deha. Ne kadar ideolojik düşüncelerim uyumasa da hayranlıkla okuduğumu söyleyebilirim. Müthiş etkileyici, düşündürücü, bir o kadar efsanevi, masalsı bir eser. Dogmatizmi, fanatizmi ve daha bir çok kavramı gözlemliyor ve hayret ediyorsunuz okurken. Keşke daha önce okusaydım dediğim kitapların arasına girdi. Müsaadenizle biraz daha kitabın etkisinde kalıp düşünmeye devam edeceğim..
Ah kalbim...bu eseri daha önce okumadığıma o kadar üzüldüm ki.. Uzun zamandır böyle duygusal bir kitap okumamıştım. Gerçek aşk bu mu, gerçek aşk var mı?
Puan vermedi·68 syf.··
Beğendi
·2020 112. kitabı
·11 saatte okudu
·Okunma: 09 Temmuz 2020 19:58
Bu nasıl muazzam betimleme? O kadar farklı duyguları tattım ki 68 sayfacık kitapta. Çok farklı hayatlar, çok farklı ruhlar, çok farklı acılar varmış bu dünyada. Ruhun acı çekmesi çok başka şeymiş. Sanki deliler normal, kendini normal olarak nitelendirenler anormal. Okudukça öyle değişik şeyler hissettim ki. Akıl hastanesine tıkılan insanların yaşadıklarına çok üzüldüm. Bugün katıldığım bir seminerde bahsedilen bir anekdot kafamın içinde döndü durdu. Aslında deli diye adlandırılan insanları ötekileştirmeyip kucaklamamız, anlamamız, onları oldukları gibi kabullenmemiz gerektiğini anladım. Çok düşünmenin insanı nasıl etkilediğini de. Bana ömürlük ders verdi bu eser. Çok çok beğendim.
Ölümün nefesi her zaman ensemizdedir derler ya, bunu iliklerime kadar hissettim. Toplum duyarsızlığını, cinayetin sıradanlaşmasını, namus meselesi diye adlandırılan cinayetleri apaçık gözler önüne seriyor bu kitap. Özellikle bu aylarda ölüm bu kadar korku verirken .Ölüm ensemizde dostlar, kaçış yok, kabullenmek ve o bizi bulana kadar dünyaya ayak izi değil hayat izi bırakmamız gerekiyor..
