Şimdi göç etmek zorunda kalmis kuşlar kadar yorgun yüreğim.
Kanat çırpmaya mecalim yok lakin bir umuttur düşmüş aklimiza..
Hep uzaklarda sanmak mutluluğu ve sürekli kanat çirpmak bir bilinmezlige..
Adini da sıcak ülkelere göç koymuşuz öyle inanip oylece uçuyoruz işte..
Sanirim biz gittigimiz yere kara kiş getiriyoruz.
Nereye kavuşsak çok geçmeden orasida soģuyor..