Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için on bin kitap okumuş olmayı isterdim. Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.
…
ceketimi astığım şu elektrik direkleri şâhittir,
artık canım acımıyor.
tek düze bir yaşamak haline getirdiğim sevmek,
şu kaldırımlarda;
alelade açan hangi çiçekten farksızdır Ronya ?
annelerinin ellerinden tutup umuda yolculuk eden çocukların
sırtında kambur gibi duran masumiyet
sütten kesilmiş artık…
şu sokak senin bu sokak benim sevgilim.
terlemiş alnımı güneşe doğru kaldırıp
günde beş rekat sevi sevmeye tekmil durduğum,
bulduğum ve de doğurduğum tüm sancılar;
avuçlarımda nasır değil
intiharlar biriktirdi.
uçmak ve düşmek sana mahsustur.
#Roj🌹