Ronya

...kimsenin kimseye hiç yardımı dokunmadığı anlar çok üzücü olur. Ben de gülümsüyordum ama, içimden gebermek geliyordu.
Ama ben pek öyle mutluluk meraklısı değilimdir, yaşamı yeğlerim yine. Mutluluk bir süprüntü, acımasızın tekidir, ona asıl yaşamasını öğretmek gerekir. Aynı yolun yolcusu değiliz biz onunla, hiç de yüz vermem kendisine.
"Korkmak için insanın bir nedeni olması gerekmez, Momo."
"Sevdiğin yüzünden deli oldun,’ dediler." "'Yaşamın tadını yalnız deliler bilir,' dedim.”
Ayrılıklar insan ruhunda bıraktığı acıyla anılır. Bu acı ruhların şekillenmesinden hayat görüşünün değişmesine; hatta insanın kendisini yenilemesine neden olur. Aşk ayrılığı ise ölümden daha şiddetlidir. İnsanı sersemletip hayattan soğutması bir yana tam bunalımların ortasında bırakır. İnsan bu durumda yapayalnızdır, kimsesizdir, elleri üşümüş, ayakları donmuştur; bedeni, aklı, beyni esrarkeşlere özgü alemlere dalmıştır.