Ukte
@Rojda00
Ağırdı sessizliğin çuvalı.
Pablo Neruda
İç mimarlık
239 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Tehlikeli sayılmam artık,
Kalbimi kalın bir kitabın arasında kuruttum.
Birbirimize söyleyecek bir şeyimiz yok muydu? Neden?.. Neden uzun uzun dertleşmedik? Belki o zaman birçok şeyler başka türlü olurdu...
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanmadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?
Gönül lambam pembeye boyar ayaklarını,
acı şarabım senin dudağınla tatlanır:
Biçen orakçı benim günbatımı şarkımı,
seni ıssız düşlerim hep yanlarında sanır!
