Çocukların açlıktan öldüğü bir dünyada, güneşin parlaması ayıptır.
Gökyüzü mavi kalamaz, kuşların şarkısı hükmünü yitirir.
Bir lokmayı israf eden ellerin yanında, bir lokmaya muhtaç bedenler toprağa düşüyorsa, sevmiyorum bu dünyayı
Bir çocuğun gözyaşını silemeyen uygarlık, gökdelenler dikse ne olur, şehirleri ışıkla donatsa ne olur?
o ışık, açlıktan kapanan küçücük gözlerin karanlığını aydınlatamaz.
Bu dünya, çocukların ölümünü seyredenlerin sessizliği kadar çirkindir.
Ben bu dünyayı sevmiyorum.!🥀🕊️