Evren susuyor, ben gürültüyle düşünen bir hücreyim.
İnsan diyorlar, ama çoğu sadece tekrarlayan bir algoritma.
Kendimi ararken bir bakıyorum: zaten yanlış kişiyim.
Gülmek mi? Belki Tanrı’nın bize
Hiçbir yerde anlaşılamıyordum.
Cümlelerim hep duvarlara çarpıyor, geri dönüyordu.
Bir noktadan sonra anlatmaktan vazgeçtim; çünkü ne söylesem yankısı hep bende kalıyordu.
Yorgundum — öyle bir