Roşeysa
@Roseysa
Odessa'daki Rusya yanlısı göstericiler için Stepan Bandera, Hitler'in müttefikinden başka bir şey değildi. Ukrayna İsyan Ordusu'nun, İkinci Dünya Savaşı'nda Nazi Ordusu'nun yanında yer alarak Batı Ukrayna'daki Yahudilere ve Polonyalılara uyguladığı katliamları birçok Rusça konuşan Ukraynalı unutmuş değil.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kiev'deki yönetim 2004'ten beri, ulusu birleştirici tarihsel tutanak noktaları yaratmaya çalışsa da -Stalin ve Kıtlık ("Holodomor") gibi- Odessa'daki insanların çoğunluğu, İkinci Dünya Savaşı'nda Partizanların ve Kızıl Ordu'nun gösterdiği başarıların hâlâ bilincindeydi. Odessa'nın Alman Ordusu'nun işgalinden kurtarılışının 70.yıldönümü olan 10 Nisan 2014'te binlerce insanın şehirde "Ruslar bizim kardeşimiz", "Kahraman Odessa", "Faşizme geçit yok", "Odessa cesur ol, Bandera'yı def et!" diye sloganlar atması şaşırtıcı değildi.
Ukrayna yönetimi, Maidan'ın son evrelerinde Kiev'de ölenlerle ilgili neredeyse gülünç bir kült yaratmıştı. "100 cennetlik kahraman" için büyük çelenk bırakma törenleri ve ayinler düzenlendi. Kurbanlar, yeni yönetimin saldırgan ve milliyetçi siyaset anlayışına alet edildiler.
20-21 Şubat 2014 tarihlerinde Maidan meydanında ve civarında 80 kişinin, kimliği belirsiz keskin nişancılar tarafından vurulmasıyla olayların şiddeti zirveye ulaşmıştı. Uzmanlar İnstitutska Caddesi boyunca sıralanmış ağaçlardaki mermi izlerini lazer ışınlarıyla incelediklerinde, nişancıların Ukrayna Oteli'nden ateş etmiş olması gerektiğini tespit ettiler. Otel, sabah dokuzdan itibaren Maidan göstericilerinin elinde olduğundan uzmanlar, göstericilere ateş edenlerin yine Maidan gruplarından kişiler olduğunu tahmin ettiler.
Lviv'deki Yahudi tarihinin tanıklıklarını ararken, pazar meydanının yakınlarında bir Yakın Tarih Müzesi'ne denk geldim. Siyah beyaz bir resimde "Ölüm Vadisi" görülüyor. Burası, binlerce Lvivli Yahudi'nin vurularak öldürüldüğü devasa bir çukurdu. "Peki bu nedir?" diye soruyorum, bir buçuk metre uzunluğunda bir metal aleti işaret ederek. "Bir kemik öğütme aleti" yanıtını alıyorum görevliden. Bu aletler, kamp yetkilileri tarafından ölümün izlerinin yok edilmeye çalışıldığı 1943'ten beri kullanılıyordu.