İnsanlar aynı olduğuna göre, kimsenin kimseden aşağı kalır tarafı olamaz. İnsan yaptıklarını yüreklilikle yapmazsa, tek başına sülaleyi hareket ettirmek kararlılığında olmazsa, işe yaramaz. Çaydanlık gibi, insanın yüreği de sıcaklığını kaybedebilir. Önemli olan soğumamasını sağlamaktır.
Kişi her sabah ve her akşam tekrar tekrar zihnini öldürüp kaybedecek bir şeyi yokmuş gibi yaşarsa, Savaş Yolu’nda özgür benliğini bulur ve görevini yaşamı boyunca lekesiz yerine getirir.
Yine, akıllı bir adam vardı, ama hep başkalarının yaptıklarının kusurlu yanlarını görürdü. Böylesi, bir ailenin neferi olarak işe yaramaz. Alemin tamamen kusurlarla dolu olduğunu aklınıza sokmazsanız, yüzü çirkin olan bir insanı kabul edemez hale gelirsiniz. İnsanları kabul etmemek iyi insan olmanın özüne aykırıdır. Bunu da bir leke türü olarak düşünmeliyiz.