Anlatamıyorum, yazamıyorum, söyleyemiyorum. İçimde olan bu koca boşluğu dolduramiyorum. Ağlamak istiyorum aglayamiyorum, bağırmak istiyorum bagiramiyorum, gitmek istiyorum gidemiyorum. Çünkü biliyorum kalıp herşeyle yüzleşmeye kalksam yanımda kimse olmaz. Düşersem beni kimse tutamaz benimde gücum kalmadı kendimi ayakta tutmaya. Ben artık duygusuzlasiyorum, hissetmiyorum. İçimdeki o boşluk Beni yavaş yavaş tüketiyor. Ben kendi içimde sıkışıp kaldım. Herkesten herşeyden uzakta kimsenin görmediği karanlık bir yerde kaldım. Çıkamıyorum yol bulamıyorum ama en acitani ne biliyor musun? Ben çok bağırdım kötüyüm diye kimse anlamadı. Anlamaya çalışmadı, beni görmedi. Teşekkür ederim beni yine tek başıma biraktiginiz için. Teşekkür ederim karanlıktan korktugumu bile bile beni karanlıkta bıraktığınız için hepinize teşekkür ederim, beni bu kadar değersiz hissettirdiginiz için