Evvela bil ve kat'i iman et ki: "Ecel mukadderdir, tagayyür etmez". Çok ağır hastaların başında ağlayanlar ve sıhhatleri yerinde olanlar ölmüşler , o ağır hastalar şifa bulup yaşamışlar.
Evet hastalık bu ma'nayı bize ihtar edip der ki: " Senin vücudun taştan, demirden değildir. Belki daima ayrılmaya müsa'id muhtelif maddelerden terkib edilmiştir. Gururu bırak, aczini anla, malikini tanı, vazifeni bil, dünyaya ne için geldiğini öğren!" kalbin kulağına gizli ihtar ediyor.
Eğer hastalık olmazsa sıhhat ve afiyet gaflet verir, dünyayı hoş gösterir, ahireti unutturur. Kabri ve ölümü hatrına getirmek istemiyor, sermaye-i ömrünü bad-i heva boş yere sarf ettiriyor.