Bildiğini bilmek yetmezmiş.Tekrar tekrar hatıra getirmek gerekirmiş.Kitabı okuyunca daha çok anladım.
Bu dünyanın fani olduğunu biliyoruz da ne kadar öyle davranabiliyoruz?Sürekli kendime bunu sordum kitabı okudukça.
İnsanın yaşadığı yere ,çevresindeki kişilere ve bunun gibi daha bir çok faktöre göre kişiliğinde değişimler olur.Yaşanılan her olay bizlerde iz bırakır iyisiyle kötüsüyle... Bizlerde iz bırakır ama nasıl bir yol izleyeceğimize yine bizler karar veririz.Gerçeğe bakıldığında ise her insan tekamül yolculuğunda yalnızdır.Yaş aldıkça daha iyi anladığımı fark ettim.
Her geçen gün dünyalık namına olan değerlerimin azaldığını ,önceden beni mutlu eden bir çok şeyin hiçbir öneminin olmadığını fark ettim.
Pandemi nedeniyle son zamanlarda önceden olmadığı kadar yalnızlaştık,daha çok tefekkür etme imkanım oldu. Neyi,neden, ne için yapıyorum?Amaç neydi ve ne kadar çabalıyorum bu uğurda? Önceki eksiklerim ve hatalarımdan ders çıkarabildim mi?...
Ayetin dediği gibi “Göğsüm daralır,dilim dönmez...”Göğsümün daraldığını anlatacak şu kemiksiz etten organ anlatamaz.Anlatamaz da saatlerce beklerim eski halime dönmeyi...
“Neler umudum
Neler buldum, yoruldum.”
Bediüzzaman Said Nursi hazretlerinin dediği gibi “Dünya madem fanidir,değmiyor alaka-i kalbe.” Bu sözün gerektirdiği gibi davranabilmek,kabrin arkası için çalışabilmek duasıyla...
VESSELAM