Ruhi Demir
@RuhiAsel
Ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım...
Tcdd Taşımacılık A.Ş İstanbul Teknik Hizmetler Servis Müdürlüğü
Lisans
İstanbul
Kocaeli, 23 Ağustos
28 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Toros’larda Ballıdere köyünden Hasan Çakır, karısı Kamer Ana, kocası Hollanda’da işçi gelinleri Zeke ve üç torunu, Morsay yaylasında çadırlarında yazlıktadırlar. Arkeoloji profesörü Asım Al
Her gittiği köyden sürülen öğretmen aydınlanmanın, ilerlemenin sembolü olarak anlatılmış bir şahıstır. Öğretmen dinin insanları uyuşturduğunu düşünür. Gittiği yedinci köy Damalı’dır. Burada zengin-yoksul ayrımı vardır. Köyün ağası Durana ile köyün öğretmeni karşı karşıya gelir. İnsanlar köyde haksız yere toprak sahibi olmaktadırlar. Öğretmen ayak oyunları ile köyden sürülür hatta öldüresiye de dayak yer. Gittiği köyde öğretmenliği bırakır ve Demirci Veli’nin yanına çırak olarak girerek meslek öğrenir. Bu köyde de haksızlıklara tahammül edemez ve burada evlendiği Gülşen ile köyden ayrılır. Yaşarköy’de ise köylülere saldıran kuşlar ve kuşların karşısında köylüyü uyutan imam vardır. İmam köylülere saldıran kuşların Allah tarafından gönderildiğini ve onlarla mücadele etmemeleri gerektiğini söyler. Öğretmen ise köylüleri kuşlara karşı mücadele ettirerek köylülerin zafer kazanmasını sağlar. Köyde kendisini Promete olarak gören öğretmen, halkı uyandırdığı için çok mutludur.
Ahmet ve Nuri iki kardeştir. Köyün dışında bir değirmen işletirler. Bir gün denizde boğulmak üzere iken bir adam kurtarırlar. Hacı Dursun geniş toprakları olan ve gözü doymayan bir adamdır. Kasabanın fındıklıklarına bedava konmak isteyen ve ucuza işçi çalıştıran bir şahıstır. Denizden kurtulan Recep, Ahmet’e daha fazla yük olmamak için Hacı Drusun’un fabrikasında çalışmaya başlar. Fabrikada yatar ve orada yemek yer. Recep fabrikada çalışan Güllü ile aşk yaşamaktadır. Ancak fabrikanın sahibi Hacı Dursun’un oğlu Şemsi de Güllü’yle ilgilenmektedir. Şemsi fabrikadaki kızlara sarkıntılık eden bir tiptir. Bir gece Güllü’nün evine adamlarıyla da gelir ama onu elinden kaçırır. Bir gece daha planlı bir şekilde Güllü’nün evini basıp onun kendisiyle birlikte olmasını sağlar. Recep olanları duyunca üzüntüsünden kahrolarak İstanbul’a yük getiren bir motora binip kasabadan ayrılır. Ahmet ise maddi çıkarlar yüzünden arasında husumet olan Hacı Dursun’a ateş eder ama vuramaz ve hapse atılır.
Bin dokuz yüz otuzlarda yamören köyünde geçen bir taşra romanı. mustafa, pelvan vahit, topal ismail ve mustafa'nın ergenliğinden beri göz koyduğu ayse romanın en dikkat ceken kahramanları. kitap konu olarak oldukça ilgi çekici ve sürükleyici ancak kitabın okuyucuyu rahatsız edecek bir yönü var ki o da kadın karakterlere karşı aşırı derecede aşağılayıcı cümleler barındırması.
(-karı öküzden iyidir. kağnının çıkmadığı yere çıkar inmediği yerlere iner nal istemez mıh istemez.
-kışın karı beslemek öküz beslemekten kolaydır yalnız bir kötülüğü vardır ölürse gönü satılmaz kesersin eti kavurma olmaz.
-o yüreksizdir karı gibi.
-karının küçükken oynağı erbabına makbul.
gibi daha birçok cümle okurken göze batıyor
zaten görüyoruz ki romandaki erkeklerin tek derdi köydeki kadınları varsa yoksa aşağılamak mal gibi görmek evli ya da değil farketmeksizin baştan çıkarmaya çalışmak)
taşra romanı olması nedeniyle normal bir durum çünkü bilindiği üzre ülkemizde özelikle küçük yerlerde kadına olan bakış açısının nasıl olduğunu hepimiz biliyoruz. en acısı da bunca yıl geçmiş olmasına rağmen erkeklerin gözünde özelikle küçük yerlerde hala aynı bakış açısının devam ediyor oluşu.
bunca karakter içinde hikayede en nefret edilesi erkek karakter benim için kesinlikle mustafa oldu. daha yirmili yaşların başında olan mustafa'nın özelikle bir erkeğe yakışmayacak derecede yalan ve oyunlarla çocuk yaştaki fadik'i kandırmaya çalışması bu da yetmezmiş gibi yine aynı taktiklerle evli bir kadın olan ayse'yi yoldan çıkarması bu karakteri oldukça itici kılmış.
1844 yılında; Osmanlı döneminde tanzimatın ilanından 5 yıl sonra, Anadolu’nun ücra bir köşesine, (kütahya’nın gediz, emet ve örencik ilçelerine) bölgeye ilişkin sosyo-ekonomik verileri (sahip olunan menkul ve gayrimenkul malları) sayıp tespit edip temettuat defteri denilen tutukları defterlere yazarak derlemek üzere görevlendirilen bir kadı ve onun himayesinde çalışan iki kâtibin başında geçen bir hikâyeyi okuyoruz.
Kitap boyunca bir yandan dönemin sosyo-ekonomik olaylarını gözlemlememizin yanı sıra diğer taraftan karakterlerimizin, özellikle kadı’nın gelişen olaylar karşısında kendi öznel durumundaki (aşk, umut, hayal kırıklığı, korku gibi insani duygular) değişiklikleri izliyoruz.Aynı zamanda romanda ki diğer karakterlerin beklentilerinin de aynı kadı ve yardımcılarının görevleri boyunca bölge içerisinde adeta bir hilal çizer gibi kat ettikleri, önlerinde kıvırılıp akan yollara nispet edercesine zamanın cenderesinde nasıl değiştiğini görmekteyiz. romanı okurken bu yol imgesi devamlı zihnimizi gıdıklamakta…
bu bağlamda romanın temel motifi acaba lao tzu, “bir çömlek kilden yapılır ama içindeki boşluktur onu anlamlı kılan,” derken aslında insan da kendi boşluğuyla yaşamayı bilmelidir mi demek istemişti? sorusu etrafında döner durur.
