Kimse gelip bir başkasının hayatını değiştiremez.
Öyküsünün sonunu yazamaz. Herkes kendi yolunun işçisi...
"Annem kahvaltı hazır. Çok acıktık, hadi kalk,"dedim kapıdan. Hiç kıpırdamadı. Çok üzülmüş, yorulmuş uykusuz kalmış demek ki diye düşündüm.yanına gittim.
Yatağın kenarında oturdum. Saçlarını okşadım.
"Annem..."
Yüzü buz gibiydi.
Aklıma gelen o şey... Yok yok... Yok canım...
"Annem?"
Annem uyanmıyordu.
Annem uyuyordu.
Uyandırmaktan korkar gibi çıktım yanından. Babam gazete okuyordu.
"Baba...Annemi uyandır," dedim ve...
Sonrası çok hatırlamak istesem bile hatırlayamadığım, görmek istesem bile göremediğim,duymak istesem bile duyamadığım, beni sağır, dilsiz,, felç eden bir girdabın içinde geçti...
Başımı göğsüne dayayıp ağlamamı bekleme benden o baş çoktan ayrıldı gövdesinden ruhun bedenden ayrılması gibi sesizce, ama onurlu
Gitme kal, diyemem
Git...
Bu baş bunu da atlatır
Ama...
Yürek için söz veremem!
