POZZO: Ağlamayı kesti. [Estragon'a] Sanki onun yerini siz aldınız. [Lirik.] Yeryüzünün gözyaşları hep sabit kalır. Biri ağlamaya başlamışsa, başka bir yerde bir başkasının gözyaşları dinmiştir. Aynı şey gülmek için de geçerlidir. [Güler.] Kuşağımız için kötü söz etmeyelim, önceki kuşaklardan daha mutsuz değil çünkü. [Bir an.] İyi söz de etmeyelim. [Bir an.] İyisi mi hiç söz etmeyelim. [Bir an. Sakınarak.] Nüfusun arttığı doğru.
Estragon :Şuna bak! [Havucun kalan kısmını yaprak kökünden kaldırıp, gözünün önünde döndürür.] Tuhaf, yedikçe tatsızlaşıyor.
Vladımır:Bende tam tersi oluyor.
Estragon:Yani?
Vladımır :Zamanla pisliğe alışırım.
Estragon:[uzun uzun düşündükten sonra]. Tersi bu mu yani? Huy sorunu.
Karakter.
Ne yapsan boş.
Çabalamak faydasız.
İnsan neyse odur.
Kıvranıp durmak faydasız.
Temel olan değişmez.
[Endişeli]. Ya biz?
Afedersin, anlamadım. "Ya biz?" dedim. Anlamıyorum.
Biz ne oluyoruz?
Ne mi?
Düşünsene biraz.
Herhalde biz el pençe divan duracağız.
O kadar kötü desene.
Yüce efendimiz ayrıcalıklarını korumak mı istiyor?
Hiçbir hakkımız kalmadı mı?