Bir insan önce kendini düzeltmedi mi, başka diyarları ya da dünyayı düzeltmeye kalkması tamamen ütopyadır.
Kuran; ilk ayetinden sonuna kadar insanın öncelikleri sırasına göre inmiştir.
Kendimizde sorun varken ya da yanıbaşımızdaki insan açken (yardıma ihtiyacı varken) uzak diyarları düzeltmek insanın öncelikleri arasında değildir. Fayda da vermez.
Sorun odur ki: Hiç kimse akıl payından şikayetçi değildir. Çünkü; kişiyi sorumluluk duygusuna ittiği için vicdanını rahatsız edecektir. Bu yüzden herkes başkalarını eleştirir. Bu en kolayıdır.
Günün sonunda, dua edip, vahşi yaşamlarına devam ederler. Sonrasında kabul olmayan dualarından kendilerini sorumlu tutmazlar.