İyice yaklaşmıştı artık. Aramızda bir adım ve birkaç nefes kalmıştı. Ama uzak bir yerden geliyor gibiydi. O kadar susatmıştı ki kendine onu alıp canımın içine koysam anca geçerdi sanıyordum. Aynı anda hem ağlayıp hem de gülmekten şaşkındım. Yaklaştı... Ve bana sımsıkı sarıldı nihayet. Yerle gök bir oldu sandım. Birkaç mevsim değişti tenimde.
Demem o ki bana baharı senin gözlerinde hediye etti Rab. İşte bu yüzden acıkıyorum sana. O kadar ki sabah akşam döne döne, "Hoşgeldin haneme bahar," demek istiyorum.