Okumaktan başka yapılacak işim, gidecek tek yerim yoktu ,çünkü çevremde saygıya layık, beni kendine çekebilecek bir meşguliyet bulamıyordum
Hatta ıstırabın saadet kadar faydalı olması da mümkündür , insanın sırasında acıyı ihtirasa varan derecede sevdiği bir gerçektir.
İnsan gayeye ulaşmak için çalışmayı sever , fakat ulaşmayı pek istemez ; bu hal hiç şüphesiz çok gülünür.
İnsan yapıcıdır , yeni yollar açmayı sever , bu su götürmez bi gerçektir. Fakat neden acaba bir yandan da yıkmaya , her şeyi kaos haline getirmeye bayılır ?
Ama insanoğlu aptal olmasa bile dehşetli nankördür. Nankörün nankörüdür. Hatta bana göre en uygunu , insanı iki ayaklı nankör bir mahlûktur diye tarif etmektedir .