Ben insanların bana güldüklerini kısa bir süre önce öğrenmiştim. Şimdi bunu fark ediyorum ki, ben de bilmeden bana gülerlerken onlara katılmışım. İşte, beni en çok üzen de bu.
Nasıl oluyor da kolsuz ve bacaksız doğan insanlardan faydalanmaya akıllarından bile geçirmeyen dürüst ve duyarlı kişiler, düşük bir zeka düzeyiyle doğanları istismar etmekte mahsur görmezler?
Zihnimizdeki hiçbir şey tamamen yok olmuyordu. Geçirdiğim ameliyat onun üstünü bir eğitim ve kültür tabakasıyla örtmüştü, ama duygusal olarak hala oradaydı. Beni seyrediyor ve bekliyordu .