Meltem Ç....
@Ruzigar_
329 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
… İnsan doğası bu kadar basit değildi; kalplerinde her zaman daha karanlık, daha ürkütücü şeyler vardı. 
Meltem Ç....
Hırs kelimesi hafif kalıyor, kibir de öyle. “Şehvet ile hırsın karışımı“ demek bile tarif etmeye yetmiyor.
Yarın endişesinin bir ur gibi beynimizi işgal ettiği bir zamanda hiçbir güvencesi olmayan bir sokak adamı yarına ait kaygılarını bugünden düşünmüyordu. Biz yerleri kazan köpekler gibi biriktirirken o yarını bekliyordu rızkı için. Hiçbir güvencesi olmayan dedim de Allah o kadar da mı uzak duruyordu bu şehirden? Ya ben Allah’ı nerede kaybettim? Kendimden utanıyorum.
Meltem Ç....
Hepimiz güvenceyi biriktirdiklerimizde ararken, o ölümün ansızın gelişinin biriktirmeyi nasıl gülünç bir duruma soktuğunu anlatıyordu hal lisanıyla. Ölüm bu biriktirdiklerini beklemez diyordu kanaatkar bir edayla.
Biz toprağı eşelemeye devam ediyorduk
Kendi kalabalıklarının arasında kutsallarını yitirdin.
Meltem Ç....
Hayatını kalabalıklaştırdıkça ölümü içinden çıkılmaz bir hale dönüştürüyorsun.
‘ Hayatı çoktan seçmeli sorular gibi algılıyorsun. Oysa sandığın kadar çok değil seçenekler. Yalnızca iki şıktan sözedebilirsin. Ve bu ikisi birbirini reddetmiyor.
Sen ve Tanrı…
Meltem Ç....
Diğer şıklar senin varlık alanına kattığın şeyler. Kaybettiğin hiçbir şeye ağlamanın anlamı yok anlıyor musun? Sevdiğin kadını sokaktaki kadınlardan ayıran anlamı sen ona kattın. Olmasa da bir şey değişmeyecek.
“İnsan sayısı kadar yol vardır. Önce yola çıkmak gerek.“
Meltem Ç....
“Gücüm yok.” “
“Sen yola yönel. Adım atacak olan sen değilsin.“
“Yapamayacağım. Buna cesaretim de, gücüm de yok. Hiçbir şey bilmiyorum.“
“O’ndan iste.”