Ve kasvetli kapkaranlık gecenin boşluğunda
Acılar içerisinde kıvranırken kadın,
Sevdiğinin dilinden düşecek tatlı bir söz belki de acılarını hafifletecekti.
"Seni çok özledim nur-u ayanım nerdesin" diye fısıldadı içinden, haykırmak istiyordu artık tüm cihana yalnızlığını, " şu yağmur tanelerine binerek gelse keşke diye" geçirdi aklından . Gözünün önüne geldi hayali ve elini uzattı sevdiğine, sevdiğide uzatmıştı, tuttu elini koparırcasına.
Tarifi imkansız bir duyguydu hiç bir şeyin önemi kalmamıştı, âlemde kayboldu, koskocaman bir hiçliğin için de yüzüyordu şimdi. Tüm acıları dinmişti ve o yemyeşil gözleri ay gibi parlamaktaydı.