18. sone
"Seni bir yaz gününe benzetmek mi, ne gezer?
Çok daha güzelsin sen, çok daha cana yakın:
Taze tomurcukları sert rüzgârlar örseler,
Kısacıktır süresi yeryüzünde bir yazın:
Işıldar göğün gözü, yakacak kadar sıcak,
Ve sık sık kararır da yaldız düşer yüzünden;
Her güzel, güzellikten ergeç yoksun kalacak
Kader ya da varlığın bozulması yüzünden-,
Ama hiç solmayacak şendeki ölümsüz yaz,
Güzelliğin yitmez ki, asla olmaz ki hurda;
Gölgesindesin diye ecel caka satamaz
Sen çağları aşarken bu ölmez satırlarda:
İnsanlar nefes alsın, gözler görsün, elverir,
Yaşadıkça şiirim, sana da hayat verir."
Yahu şu insan denen şey ne garip. Herkes bize ne kadar da çok şey öğretebiliyor. Sizi hiç tanımıyorum ve kesinlikle hayatınız konusunda hiçbir bilgim yok ama sadece kullanıcı adınızdaki Sirius Arcturus'u internetten araştırmamla ne kadar noktacık ve bir hiçten ibaret olduğumu anladım yine. Sanırım bana bu farkındalığı sağlayan Sirius Arcturus'a hediye etmek gerek bu soneyi. Çok daha güzel ve çok daha cana yakın olmanın farkındalığı için belki de bir hiçten ibaret olup büyüklenmelerimizi küçültmenin vakti gelmiş de geçiyordur çünkü.