Duygularını saklayamamak ne kadar kötüdür. Bazı insanların yüzü, içinden geçirdiği ne varsa dışarı yansıtır. Bazıları gizlemekte beceriksizdir. Er geç itiraf etmek zorunda kalırlar!
...
Kimseye bir şey söyleyemem, işin kötü tarafı. Hayat devam ediyor diyecekler. Aldırma diyecekler, geçer deyip geçiştirecekler. Hayatın devam ettiğini sürekli hatırlatıp durmaları ne ilginç. “Her acı çekene hayatın devam ettiğini hatırlatmalarından nefret ediyorum.”
“O anlarda hayat devam etmiyor aslında. Sen durduğun anda hayat da duruyor. Ama sen yitirmeye devam ediyorsun.”
Yitirilmemiş bir coşku taşıyordu genç insanlar ve bir gün Filistinli oluyorlardı, ertesi gün Afganlı, sonra Eritreli, Keşmirli. “Yeryüzünü sımsıcak bir samimiyetle dolaşıp evrensel şiarı seslendirirken bir türlü kendi memleketimizin havasını soluyamıyorduk.” Bir türlü içinden çıkamadığımız bir çelişkinin çaresiz aktörleriydik. “Emek sömürüsünün, düşünce suçunun, şiddetin, sokak insanlarının kol gezdiği bir ülkeye sağır kalıyorduk ve gitgide parçası oluyorduk zulmün. Evrenselliğin ilk basamağında düşüyorduk daha.”