Çünkü insanın başına kendiliğinden bir şeyler gelmez.
İnsan ne yaşayacağını biraz da kendi belirler.Yaşanması gerekeni belirler, yanına çağırır ve bırakmaz.
İnsan ve kaderi birbirine tutunurlar.Kader bizim açtığımız kapıdan içeri girer.
Kurulan her iktidarda,neredeyse hissedilmeyen,hafif bir küçümseme vardır:Üzerine hakimiyet kurulana yönelik küçümseme.Bir insan ruhuna ancak o insanı tanıyarak, anlayarak ve çok ölçülü bir şekilde küçümseyerek hakim olunabilir.