Şimdi karışmıyorum kimseye. Dişlerimi dudaklarıma geçirip susuyorum. Ne halleri varsa görsünler de demiyorum, diyemem. Her ne zaman karışacak gibi olsam, hemen kendimi toplayıp yukarıya bir istida yazıyorum. Aklıma ne gelirse.
En çok "Ey kapıları açan.." diye başlayan hazır istidayı gönderiyorum. Oradan da "Karışma!" gelirse zaten tamamen susmuş oluruz.