Fatma İpek
@STER_
Şu ana hapsedilmiş olmak yerine, ne geçmiş, ne bugün ne de gelecek diyemeyeceğimiz bir yerde, "uygun olmayan yer"dedir, yolunu şaşırmış bit halde dolanır. Kimse onu anlamaz. Yalnızlık ve korku sürekli tırmanırken yolcu artık hiçbir şey yapmayan daha doğrusu hiçbir şey yapamayan bir insana dönüşür.
Reklam
İnsanlar onu affettiler. Herhalde herkesin gözünde kendi yaptıklarının bedelini ödüyor gibiydi. Fakat bu dünya beni de affeder mi? Hiç acı çekmeyen ama unutkanlık durumuna geçmiş, kendisinin bile kim olduğunu hatırlamayan bu seri katile dünya acaba ne der?
"Baba, o kadar karanlık ki mumu bulamıyorum."
"Aptal mısın, ışıkları açıp arasana!"
İşte ilaçlarla ilişkim de böyleydi. İlaç almak için ha-
fiza gerekiyor ama o olmadiğından ilaçlarımı bulup
da kullanamıyorum.
İnsanlar "kötü"yü anlamak ister. Beyhude bir istektir. Kötülük gökkuşağı gibidir. Ne kadar yaklaşırsan
o kadar uzaklaşır. Kötü anlaşılamadığı için kötüdür
ya zaten! Orta Çağ Avrupasr'nda eşcinsellik de köpek
poziyonu da günah değil miydi?
Benim iyi yapabildiğim hiçbir şey yok. Yalnızca bir tek yeteneğim vardı, o da kimseye övünemeyeceğim özellikte bir şeydi. Acaba ne çok insan gurur duyduğu özelliklerini kimseye anlatamadan mezara gidiyordur?
Reklam