Hani derler ya herkes başka yerde sanki,sürekli olarak başka bir şey düşünüyor. Sokakta rastladığım yüzler bende çoğu zaman hiza bozulmasın diye yıkılmayan boş evlerin cephesiymiş izlenimi uyandırıyordu.
:duygular ve gerekli eylemler. Bu ikisi bir arada olamıyor mu yani, diye sormak istiyor. Bir eylemi duyguların gerekli kılması mümkün değil mi? Vicdanın hiç söz hakkı yok mu?