Kitabı okurken;
o küçücük, masum çocuğun, aile içi travmalar yüzünden yıllar sonra büründüğü vahşi kişilik beni en çok etkileyen sonuçlardan biri oldu. Etrafımız çocukluğunda maruz bırakıldığı travmalarını bir türlü atlatamayan, içinde bi yerlerde yıllar öncesinin savaşını veren insanlarla dolu. Çocuklar dünyaya büyüklerin kendi hırsları ve anlamsız savaşları uğruna heba olmak için getirilmemeli. Her çocuğun hakkı olan, alması gereken şey; doyasıya aile sıcaklığı ve sevgisidir. Tramvalar, öfkeler, arada bırakılmalar değil! Çocukluğunu önemsemediğiniz evlattan, büyüyünce doğru kişilik beklemeyin. Zira kişiler büyüyünce, çocukken aldığı ya da alamadığı ne varsa onu verirler etrafına. Lütfen çocuklarınıza sadece sevgi aşılayın. Bunu yapamayacaksınız çocuk sahibi olmayın.