M
@Sadecebir_M
Hayatım son 4 senede adeta grafik tablosundaki düşüş haliydi.
Kendimi bazen bir nehrin akıntısına kapılmış gibi hissediyordum.
Biyerlere gidiyorum, farkındayım . Kendimi akıntıya bırakmışım. Çırpinsam nafile.
Ama bunu bir tek kendime itiraf edemiyorum. Sanki etsem her şey bitecek. Ümitler son bulacak. Sanki amaan desem bir başka başlangıç olamayacak
...
Reklam
Birilerini hak vermesi hiç önemli değildi.
Ben kendimi biliyordum
Ben kim oldugumu onlara ispat etmek zorunda da değildim.
Ben bunca zaman boşa koşmuş gibiydim.
Kendimi değersiz hissettiren nice insanla tanıştım. Sahi sonum güzel olacak diye mi yaşıyordum tüm bunları.
Sahi sonunda mutlu olacak miydim?
İnsanların deyimi ile sen yakalayacaksin en iyisini dedikleri miydi.? Tüm bu hüzünler.
Ben ki sevdiğime sevdiğimi söyleyemeden ölecektim belki de..
Kim bilir belki de sevmiyordum . Sevdiğimi sanmistim.
Herşeye koca yürekle yaklaşan ben. Minicik kalmıştım.
Saçmaydı belki. Düşününce hakikaten saçmaydı.
Adın adım ile yanyana durmuş düşünebiliyor musun?
Demiş şair.
Ah anlam verilemeyen durumlar.
İnsan sevince sevdiğine topladığını saymazmis bir hikaye okumuştum. Ne de güzel hikayeydi