Ayna olduğu halde orada gördüğüm kendi suretim değil, birtakım uçsuz, hiçbir yere bağlanmayan, kopuk, dağınık, üstelik hareket hâlinde olan sahipsiz hikâyelermiş.
Kimseyle konuşasım yok Nermin, belki sana gelemeyişimin bedelidir bu herkesten gidişim. Taşına yaşım değmediğindendir yaşımın durmaması, parmak uçlarım ağrıyor Nermin. Kaç asırdır uzaktasın? Sen hiç fezaya sarıldın mı Nermin? Yokluğunun gölgesi ruhumda katran kara.
Ben bir kez istenilmediğimi farkettim o günden sonra hep kapıya yakın oturdum dedi şair;
Ve ekledi
kapıya kadar ittiler sonra o kapıdan çıktım diye suçlu ilan ettiler..