Zamanı durdurmanın ancak hükmünden kurtulmakla mümkün olabileceğini anlıyorum.Artık ne geçmişimde boğuluyor ne de geleceğimden korkuyorum.Nasıl korkabilirim?
Gelecek sensin.
Biz o kadar uzak olduğunu zannederken, geçmişin bu kadar yakında olması ne tuhaf. Bir cümleden fırlayıp sizi çağırıvermesi tuhaf. Her bir nesne ve sözcüğün, içinde bir hayalet barındırabilmesi tuhaf.
Bazen tek bir ağaç ya da gün batımı, sizi hayatınızda gördüğünüz bütün ağaçların ve gün batımlarının gücüyle çarpabilir ve buna karşıi yapabileceğiniz hiçbir şey yoktur.Hem de hiç.