Ben böyle arkadaşlar edindim ki, onların birisi yanıma gelince, yanıma birisi gelmiş değil, yanımdan yabancılar ayrılmış da kendimle başbaşa kalmışım gibi oluyordum.
Bir kahraman, her şeyden önce kimlik ve bütünlük arayan biridir. Ben kimim? Dünya üzerindeki yerim nedir? Bu dünyaya ne yapmak için geldim? Beni mutlu ve tatmin eden yerleri, insanları, işleri nasıl bulacağım?
Kim bilir kaç üniversite mezunu genç çok çalışıp iyi paralar kazanacaklarını düşünerek büyük firmalara giriyor ve ancak otuz beş yaşından sonra bu işlerden ayrılarak gerçek istediklerini yapmaya çalışıyor? Öte yandan, bu yaşa gelinceye dek kredi ödemeleri, okul yaşına gelen çocukları, ödemeleri gelen arabaları ve yurtdışında tatiller veya kaliteli şaraplar olmadan yaşamın çok da anlamlı olmadığına dair geliştirdikleri anlayışları oluyor. Ne yapabilirler? Geri dönüp kök bitkilerini mi eşelesinler? Elbette öyle yapmayıp daha da büyük bir çabayla köle gibi çalışıyorlar.