"Bu adamlara kızmak bile fazladır. Bu Adamların hepsi büyük bir tezat ve ikilik içinde çırpınıyorlar, hiçbiri sırtında taşıdığı ve muhafazaya mecbur olduğu mevki veya paye ile ahenk halinde
"Onlar iyiliği görev gereği değil, cennete girmek için de değil, cehennemde yanmamak için de değil, başkasına hoş görünmek için hiç değil, içlerinden geldiği için yaparlarmış. İyilik, doğruluk ve güzellik onların varoluş nedeniymiş. Bu yüzden onların dilinde; savaş, açlık, nefret, öfke, sömürü, öldürmek, yani kötülüğü simgeleyen kelimeler hiç yer almamış. "